Ks. Jarosław M. LIPNIAK
DOI: 10.48224/COM-225-2024-143
Streszczenie
Celem niniejszego artykułu było ukazanie znaczenia świętego oleju namaszczenia w liturgii wybranych Kościołów przedchalcedońskich. Kryterium doboru był wybór jednego Kościoła z trzech rytów: aleksandryjskiego, ormiańskiego i antiocheńskiego. W pracy wykazano, że praktyka namaszczania olejem we wszystkich
omawianych Kościołach jest żywa i mocno zakorzeniona w Biblii. W teologicznej refleksji Kościołów przedchalcedońskich widać wielkie znaczenie oliwy w rytach sakramentalnych. Do dziś Kościoły Wschodnie obchodzą bardzo uroczyście moment konsekracji „świętego oleju”. Oliwa zostaje napełniona mocą Bożą i przemieniona w zakresie nadprzyrodzonym, aby działać jako znak sakramentalny. W obrzędach omawianych Kościołów namaszcza się nowo ochrzczonych udzielając im bierzmowania. Oleje święte pojawiają się, choć nie zawsze, w rytach namaszczenia chorych i ordynacji na niektóre stopnie sakramentu kapłaństwa. Niezależnie od istniejących różnic w praktykowaniu namaszczania świętym olejem, istotne jest, aby chrześcijanie podchodzili
do nich z łagodnością i szacunkiem. W Liście do Rzymian św. Paweł zachęca wierzących, aby akceptowali tych, którzy mają odmienne zdanie w kwestiach spornych, bez wydawania osądów, co sprzyja jedności i wzajemnemu szacunkowi w społeczności chrześcijańskiej (por. Rz 14, 1-4).
Słowa kluczowe: olej, namaszczenie, chrzest, bierzmowanie, namaszczenie chorych, Kościoły przedchalcedońskie