{"id":854,"date":"2019-01-29T10:03:19","date_gmt":"2019-01-29T10:03:19","guid":{"rendered":"http:\/\/communio.pl\/?p=854"},"modified":"2019-01-29T10:03:19","modified_gmt":"2019-01-29T10:03:19","slug":"miasto-jako-wyzwanie-dla-chrzescijanina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/communio.pl\/?p=854","title":{"rendered":"Miasto – jako wyzwanie dla chrze\u015bcijanina"},"content":{"rendered":"\n

Nr 155<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

U progu kolejnej kadencji odrodzonego samorz\u0105du, podejmuj\u0105c cenn\u0105 inicjatyw\u0119 Zwi\u0105zku Miast Polskich \u2013 Mi\u0119dzynarodowy Prz\u0119gl\u0105d Teologiczny „Communio” pragnie zaprosi\u0107 Pa\u0144stwa do wsp\u00f3lnej refleksji nad wsp\u00f3\u0142czesnym miastem.<\/p>\n\n\n\n

Sk\u0142adaj\u0105c si\u0119 przede wszystkim „z ludzi, ich marze\u0144 i nadziei” miasto staje si\u0119 darem i jednocze\u015bnie zadaniem, miejscem spotkania i przestrzeni\u0105 s\u0142u\u017cby, jak\u0105 wszyscy zwi\u0105zani z samorz\u0105dem terytorialnym i mieszka\u0144cy podejmuj\u0105 wzajemnie wobec siebie. Pragniemy, w trosce o przysz\u0142o\u015b\u0107 naszych miast, aby by\u0142o to zaproszenie tw\u00f3rcze, inspiruj\u0105ce do zabrania g\u0142osu, polemiki, szczerej dyskusji, a nawet sporu, nadto dopinguj\u0105ce do aktywno\u015bci i dodaj\u0105ce odwagi tym wszystkim, kt\u00f3rzy si\u0119 jeszcze wahaj\u0105, czy i w jaki spos\u00f3b zaanga\u017cowa\u0107 si\u0119 w prac\u0119 na rzecz dobra wsp\u00f3lnego.<\/p>\n\n\n\n

Wyra\u017camy nadziej\u0119, \u017ce to spotkanie my\u015bli samorz\u0105dowej i refleksji teologicznej, na pierwszy rzut oka trudne do wyobra\u017cenia, potwierdzi sens i potrzeb\u0119 zaanga\u017cowania dla dobra naszych spo\u0142eczno\u015bci zar\u00f3wno struktur samorz\u0105d\u00f3w lokalnych, jak i wsp\u00f3lnot religijnych. Id\u0105c drog\u0105 ku autentycznej communio, ufamy, \u017ce propozycja ta, a tak\u017ce inne tematy podejmowane przez nasz periodyk wyzwol\u0105 energi\u0119, tak potrzebn\u0105 dla „budowania miasta godnego cz\u0142owieka”. Pragnienie to powierzamy w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny S\u0142udze Bo\u017cemu Janowi Paw\u0142owi II Wielkiemu – Honorowemu Obywatelowi naszych miast i serc, kt\u00f3remu to wydanie jest dedykowane.<\/p>\n\n\n\n

Zapraszaj\u0105c do cz\u0119stego towarzyszenia „Communio”, pragniemy jednocze\u015bnie \u017cyczy\u0107 Pa\u0144stwu wiele satysfakcji i trwa\u0142ych sukces\u00f3w w s\u0142u\u017cbie dla dobra polskich miast i gmin, miasteczek i wsi, i tych wszystkich miejsc, kt\u00f3re sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 na nasze „ma\u0142e ojczyzny”.<\/p>\n\n\n\n

Z wyrazami szacunku
w imieniu redakcji \u201eCommunio\u201d
Ks.Stefan Dusza SAC<\/p>\n\n\n\n

Polecamy, przeczytaj…<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nie jest rzecz\u0105 mo\u017cliw\u0105 wyrazi\u0107 na kilku stronach, „jak pi\u0119kne jest miasto”<\/strong>. Nie ma tu r\u00f3wnie\u017c mo\u017cliwo\u015bci pog\u0142\u0119bienia r\u00f3\u017cnych aspekt\u00f3w pi\u0119kna miasta. Ograniczymy si\u0119 zatem tylko do zaakcentowania przede wszystkim tego, jak „patrze\u0107” na miasto. Przedstawimy nast\u0119pnie w spos\u00f3b schematyczny dwie perspektywy widzenia miasta: pierwsz\u0105 – klasyczn\u0105 greckiej polis<\/em>, kt\u00f3ra traktuje miasto przede wszystkim jako „miejsce etyki”<\/strong>, oraz chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, kt\u00f3ra – nie pomijaj\u0105c znaczenia etycznego – ukazuje miasto jako „miejsce estetyki”<\/strong>. W zako\u0144czeniu wspomnimy jeszcze o katedrze – jako sercu miasta i jego pi\u0119kna.<\/p>\n\n\n\n

Miasto potrzebuje spojrzenia dziecka<\/strong>, aby mog\u0142o by\u0107 docenione i pokochane<\/strong> w swoim pi\u0119knie. Nie znaczy to, \u017ce nie nale\u017cy patrze\u0107 na miasto w jego codziennej rzeczywisto\u015bci, w tym z\u0142o\u017conym splocie w\u0105tk\u00f3w, w jego ekscesach i zniekszta\u0142ceniach. „Kronika” miasta, cho\u0107 konieczna, nie jest wszystkim, zw\u0142aszcza wtedy, gdy ma by\u0107 kronik\u0105 prost\u0105, naturaln\u0105 i bezpo\u015bredni\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Filozof Jean Guitton, kt\u00f3ry przez ponad trzydzie\u015bci lat by\u0142 odpowiedzialny za rubryk\u0119 aktualno\u015bci w paryskim dzienniku Le Figaro<\/em>, stwierdzi\u0142, \u017ce pisanie artyku\u0142u w kronice znaczy: uchwyci\u0107 to, co jest wieczne w przemijaj\u0105cej aktualno\u015bci<\/strong>. To bowiem, co dzieje si\u0119 dzisiaj, jest wezwaniem do my\u015blenia o przysz\u0142o\u015bci, ale o przysz\u0142o\u015bci pe\u0142nej, „absolutnej”, tej przysz\u0142o\u015bci \u017cycia, kt\u00f3re przekracza kronik\u0119 i czas.<\/p>\n\n\n\n

Tera\u017aniejszo\u015b\u0107 otwarta na przysz\u0142o\u015b\u0107 jest jednocze\u015bnie wezwaniem do zachowania jej w pami\u0119ci, aby m\u00f3c wspomina\u0107 przesz\u0142o\u015b\u0107 i wiedzie\u0107 kim jeste\u015bmy i sk\u0105d pochodzimy. Tak\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 jest miasto<\/strong>: nale\u017cy spojrze\u0107 na nie szeroko i g\u0142\u0119boko, aby je zrozumie\u0107, doceni\u0107 i pokocha\u0107. Trzeba mie\u0107 spojrzenie cz\u0142owieka, kt\u00f3ry dokona\u0142 podw\u00f3jnej „podr\u00f3\u017cy”: Podr\u00f3\u017c opisan\u0105 przez Cherstertona w opowiadaniu o kim\u015b, kto niezadowolony ze swego domu udaje si\u0119 w drog\u0119, aby szuka\u0107 na morzach lepszego \u015bwiata; kiedy go odnalaz\u0142, u\u015bwiadamia sobie, \u017ce wyl\u0105dowa\u0142 na pla\u017cy w\u0142asnego domu. A nast\u0119pnie podr\u00f3\u017c Abrahama, kt\u00f3ry udaje si\u0119 w nieznane, ufaj\u0105c tylko S\u0142owu.<\/p>\n\n\n\n

SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n