{"id":842,"date":"2019-01-29T09:55:07","date_gmt":"2019-01-29T09:55:07","guid":{"rendered":"http:\/\/communio.pl\/?p=842"},"modified":"2019-01-29T09:55:07","modified_gmt":"2019-01-29T09:55:07","slug":"bog-jest-miloscia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/communio.pl\/?p=842","title":{"rendered":"B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105"},"content":{"rendered":"\n

Nr 152<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

W czasach, gdy straszono wci\u0105\u017c wiernych w Ko\u015bciele Bogiem gro\u017anym, bo sprawiedliwym, to autentyczni \u015bwi\u0119ci akcentowali mocno wielk\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Boga do stworzenia. Zwyczajni, a jednak wyj\u0105tkowi, jak cho\u0107by „ma\u0142a” \u015bw. Teresa od Dzieci\u0105tka Jezus, kt\u00f3ra zaplanowa\u0142a swoje \u017cycie kr\u00f3tko, a dobitnie: „W sercu Ko\u015bcio\u0142a b\u0119d\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105”, i kt\u00f3rej w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce sta\u0142a si\u0119 aposto\u0142k\u0105 Boga-Mi\u0142o\u015bci, Jan Pawe\u0142 II nie zawaha\u0142 si\u0119 podnie\u015b\u0107 do rangi Doktora Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Niniejszy numer nie jest komentarzem do pierwszej i jedynej do tej pory encykliki papie\u017ca Benedykta XVI, opublikowanej pod tym w\u0142a\u015bnie tytu\u0142em Deus caristas est. Owszem, mo\u017cna by potraktowa\u0107 niekt\u00f3re przynajmniej tre\u015bci zawarte w tym numerze jako uprzedzaj\u0105cy komentarz do encykliki – i to nie tylko ze wzgl\u0119du na sam jej temat i poruszane tu i tam problemy, ale tak\u017ce na fakt, ze odno\u015bny numer w niemieckiej wersji Communio (lipiec-sierpie\u0144 2005) poprzedzi\u0142 znacznie pojawienie si\u0119 encykliki i m\u00f3g\u0142 si\u0119 sta\u0107 swoist\u0105 inspiracj\u0105 dla Papie\u017ca do podj\u0119cia w niej takich, a nie innych zagadnie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

C\u00f3\u017c zawiera ta dost\u0119pna obecnie w ca\u0142ym \u015bwiecie encyklika? Benedykt XVI omawia w niej wszechstronnie, z r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia, mi\u0142o\u015b\u0107 bosk\u0105 i ludzk\u0105. Osobi\u015bcie odnosz\u0119 wra\u017cenie, \u017ce stara si\u0119 w niej, id\u0105c \u015bci\u015ble po lini nauczania swego Wielkiego Poprzednika, przybli\u017cy\u0107 zw\u0142aszcza Zachodowi ma\u0142o znan\u0105 tam jeszcze prawd\u0119 wiary, i\u017c B\u00f3g jest Mi\u0142o\u015bci\u0105, i to jak najbardziej (jedynie!) autentyczn\u0105, a wi\u0119c wielkoduszn\u0105, nies\u0142ychanie hojn\u0105 i mi\u0142o\u015biern\u0105. Stara si\u0119 tak\u017ce, zw\u0142aszcza w drugiej cz\u0119\u015bci swej encykliki, wyci\u0105gn\u0105\u0107 rozliczne wnioski praktyczne, wynikaj\u0105ce wprost lub ubocznie z tej podstawowej prawdy wiary. W kontek\u015bcie tej encykliki warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na udzielony przez Benedykta XVI, kilka tygodni przed ukazaniem si\u0119 tego dokumentu, wywiad dla Telewizji Polskiej. Powiedzia\u0142 on w\u00f3wczas dobitnie, w kontek\u015bcie zapytania o t\u0119 w\u0142a\u015bnie encyklik\u0119, \u017ce sp\u00f3\u015bcizna po Wielkim Janie Pawle II jest przeogromna i dlatego jeszcze do ko\u0144ca nie odkryta: nie potrzeba wi\u0119c dodawa\u0107 do niej jaki\u015b nowych tre\u015bci czy dokument\u00f3w, ale nale\u017cy j\u0105 zg\u0142\u0119bia\u0107 i przyswaja\u0107 sobie wci\u0105\u017c na nowo. Przy okazji wymieni\u0142 w\u00f3wczas trzy wielkie dzia\u0142y w tym or\u0119dziu Papie\u017ca-Polaka, wymagaj\u0105ce – jego zdaniem – solidnego przyswojenia ich sobie. S\u0105 to: Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce, kult Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu i Matka Bo\u017ca.<\/p>\n\n\n\n

Po dobitnym stwierdzeniu, i\u017c „kto zmierza ku Bogu, nie oddala si\u0119 od ludzi, ale staje si\u0119 im prawdziwie bliski”, Papie\u017c akcentuje, i\u017c „w nikim innym, jak w Maryi, nie mo\u017cemy tego dostrzec wyra\u017aniej”. I wyja\u015bnia, \u017ce „Maryja faktycznie sta\u0142a si\u0119 Matk\u0105 wszystkich wierz\u0105cych. Do Jej matczynej dobroci, do Jej czysto\u015bci i dziewiczego pi\u0119kna odwo\u0142uj\u0105 si\u0119 ludzie wszystkich czas\u00f3w i ze wszystkich stron \u015bwiata ze swymi potrzebami i nadziejami, ze swymi rado\u015bciami i cierpieniami, w ich samotno\u015bci, jak r\u00f3wnie\u017c w do\u015bwiadczeniach \u017cycia wsp\u00f3lnotowego. Zawsze do\u015bwiadczaj\u0105 Jej dobroci, Jej niewyczerpanej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wyp\u0142ywa z g\u0142\u0119bi Jej serca. \u015awiadectwa wdzi\u0119czno\u015bci p\u0142yn\u0105ce ze wszystkich kontynent\u00f3w i ze strony wszystkich kultur s\u0105 uznaniem dla tej czystej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra nie szuka siebie samej, ale po prostu chce dobra.<\/p>\n\n\n\n

Znaj\u0105c cho\u0107 troch\u0119 nauczanie Jana Paw\u0142a II i zestawiaj\u0105c je z encyklik\u0105 Benedykta XVI, nie mam najmniejszej w\u0105tpliwo\u015bci co do tego, \u017ce obu Papie\u017com chodzi o ukazanie \u015bwiatu, i\u017c B\u00f3g jest nie tylko S\u0119dzi\u0105 sprawiedliwym, kt\u00f3ry za dobro nagradza, a za z\u0142o karze – jak g\u0142osi\u0142a katechizmowa „g\u0142\u00f3wna” prawda wiary, ale – czego w tej „prawdzie” wyra\u017anie zabrak\u0142o – \u017ce ten w\u0142a\u015bnie S\u0119dzia kieruje si\u0119 sprawiedliwo\u015bci\u0105 sobie tylko w\u0142a\u015bciw\u0105 (a wi\u0119c nie t\u0105 wypaczon\u0105, ludzk\u0105, o kt\u00f3rej zwyk\u0142o si\u0119 m\u00f3wi\u0107 na podstawie „dziejowego do\u015bwiadczenia” – jak stwierdza\u0142 to dobitnie Jan Pawe\u0142 II [DiM 12]: summum ius – summa iniuria), kt\u00f3ra wynika i jest przenikni\u0119ta do g\u0142\u0119bi Jego niezg\u0142\u0119bion\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 (mi\u0142osiern\u0105). Taki obraz Boga ukazuje nam bowiem ca\u0142a Ewangelia.<\/p>\n\n\n\n

Lucjan Balter SAC<\/p>\n\n\n\n

SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n