Tekst publikowany w „Communio” 4(34) 1986, s. 82-88.<\/p>\n\n\n\n
Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w Ko\u015bciele r\u00f3\u017cnymi drogami. Jednym z owoc\u00f3w Jego dzia\u0142ania jest niew\u0105tpliwie droga neokatechumenalna, kt\u00f3ra powstawa\u0142a spontanicznie i oddolnie, ale by\u0142a jednocze\u015bnie kszta\u0142towana przez sta\u0142e i \u017cywe odniesienie do oficjalnych urz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych zajmuj\u0105cych si\u0119 realizacj\u0105 uchwa\u0142 soborowych.
Spraw\u0105, kt\u00f3ra od samego pocz\u0105tku stanowi\u0142a centrum do\u015bwiadczenia neokatechumenalnego, by\u0142 powr\u00f3t do samych podstaw \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, czyli do ewangelicznej wiary i chrztu jako realnie przenikaj\u0105cych i kszta\u0142tuj\u0105cych ca\u0142e \u017cycie. A \u015bci\u015blej, chodzi\u0142o o odkrycie i dowarto\u015bciowanie samego przygotowania do chrztu, czyli katechumenatu, w kt\u00f3rym zostaj\u0105 ukszta\u0142towane zasadnicze zarysy wiary chrze\u015bcija\u0144skiej, tak, aby w\u0142a\u015bnie ona sta\u0142a si\u0119 czynnikiem konstytuuj\u0105cym \u017cycie ochrzczonego. Poniewa\u017c jednak w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w chodzi\u0142o i nadal chodzi o ludzi ju\u017c ochrzczonych, kt\u00f3rzy odkryli brak \u015bwiadomie prze\u017cytej inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej, m\u00f3wi si\u0119 o neo-katechumenacie.\u00a0<\/p>\n\n\n\n
1. Niekt\u00f3re cechy formacji neokatechumenalnej<\/p>\n\n\n\n
W\u015br\u00f3d wielu cech, kt\u00f3re by\u0142yby godne bli\u017cszego om\u00f3wienia, wypada zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na te, kt\u00f3re w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 neokatechumenat po\u015br\u00f3d innych form najcz\u0119\u015bciej stosowanych w duszpasterstwie.<\/p>\n\n\n\n
a) biblijny charakter
W duszpasterstwie chodzi o to, aby pom\u00f3c ludziom spotka\u0107 si\u0119 z \u017cywym S\u0142owem Bo\u017cym zawartym w Pi\u015bmie \u015bw. Przy czym nie idzie tylko o intelektualne czy tre\u015bciowe zapoznanie si\u0119 z Ksi\u0119gami \u015bwi\u0119tymi, lecz o odkrycie, \u017ce w nich jest zawarta historia zbawienia ka\u017cdego cz\u0142owieka. W\u00f3wczas Pismo \u015bw., jako zawieraj\u0105ce s\u0142owo Bo\u017ce skierowane do cz\u0142owieka, staje si\u0119 dla niego kluczem i ksi\u0119g\u0105 \u017cycia.
Do\u015bwiadczenie, jakie powsta\u0142o na drodze neokatechumenalnej w tej dziedzinie, ukazuje, \u017ce ludzie rozpoznaj\u0105, i\u017c ich \u017cycie jest niejako niesione przez „struktur\u0119” historii zbawienia. Odkrycie to pozwala im rozumie\u0107 i akceptowa\u0107 wydarzenia swego \u017cycia jako histori\u0119 zbawienia prowadzon\u0105 przez Doga. Albowiem, odkrycie przez cz\u0142owieka tego faktu, \u017ce obietnica Boga, zawarta w Ksi\u0119dze Rodzaju (3,15) mo\u017ce funkcjonowa\u0107 w odniesieniu do jego \u017cycia, ju\u017c czyni to jego \u017cycie \u017cyciem maj\u0105cym „rozwi\u0105zanie” (takie jest ostatecznie podstawowe znaczenie greckiego terminu apolytrosis), czyli \u017cyciem zbawionym. Naturalnie, to zbawienie nie jest jeszcze dope\u0142nione, podobnie jak po wypowiedzeniu przez Boga Protoewangelii nie zosta\u0142o ono jeszcze dope\u0142nione, ale ju\u017c rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 jego realizacja \u2013 historia zbawienia. I podobnie jak liczne epizody zawarte w Pi\u015bmie \u015bw. przedstawiaj\u0105 i zawieraj\u0105 realizacj\u0119 zapowiedzianego zbawienia w Jezusie Chrystusie, tak w \u015bwietle s\u0142uchanego s\u0142owa Bo\u017cego cz\u0142owiek, do kt\u00f3rego dotar\u0142a Ewangelia, odkrywa, \u017ce rozliczne epizody jego \u017cycia prowadz\u0105 do urzeczywistnienia zbawienia, o ile tylko nie pozwoli on odwie\u015b\u0107 si\u0119 od otrzymanej i przyj\u0119tej Ewangelii (por. Kol 1,23). Doprowadzenie do tej pewno\u015bci trzymania si\u0119 Ewangelii jest w\u0142a\u015bnie zadaniem neokatechumenatu.
Katechumenat by\u0142 ponadto zawsze w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b odnoszony do Maryi jako Matki Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ra rodzi swoje dzieci do \u017cycia we wsp\u00f3lnocie z Bogiem i bli\u017animi. Ca\u0142y neokatechumenat, w jego r\u00f3\u017cnych fazach i etapach, jest w\u0142a\u015bciwie „powtarzaniem” macierzy\u0144stwa Maryi \u2013 ukierunkowanym na rodzenie z Ducha \u015awi\u0119tego Nowego Cz\u0142owieka, tj. prawdziwych chrze\u015bcijan \u2013 podobnie jak Maryja zrodzi\u0142a Jezusa Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n
b) ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107
Ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 odr\u00f3\u017cnia neokatechumenat od tego rodzaju form duszpasterskich, jak misje czy rekolekcje. Zmierzaj\u0105 one wprawdzie bezpo\u015brednio do nawr\u00f3cenia cz\u0142owieka, kt\u00f3re znajduje sw\u00f3j wyraz i punkt szczytowy w spowiedzi. Jednak\u017ce po ich zako\u0144czeniu nast\u0119puje zazwyczaj powr\u00f3t do „normalnego” \u017cycia i na og\u00f3\u0142 szybko zanikaj\u0105 uzyskane dzi\u0119ki nim owoce. Tymczasem, je\u015bli chodzi o neokatechumenat, to moment nawr\u00f3cenia, prze\u017cyty podczas katechez i liturgii w okresie kerygmatu, albo nawet samo u\u015bwiadomienie sobie podczas tych katechez konieczno\u015bci tego\u017c nawr\u00f3cenia, nie pozostaj\u0105 jakby zawieszone. Stwarza si\u0119 bowiem sta\u0142e \u015brodowisko s\u0142owa Bo\u017cego i liturgii, w kt\u00f3rym proces nawr\u00f3cenia jest kontynuowany. Znakiem tego stanu rzeczy jest rado\u015b\u0107 uczestnik\u00f3w katechez wprowadzaj\u0105cych, kiedy dowiaduj\u0105 si\u0119, \u017ce katechezy dobiegaj\u0105 wprawdzie ko\u0144ca, ale otwiera si\u0119 przed nimi mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszego prze\u017cywania zakosztowanej rzeczywisto\u015bci zbawienia. Podczas katechez odkryli bowiem, \u017ce nie s\u0105 wystarczaj\u0105co dojrzali w wierze i oto teraz maj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 dalszego w niej wzrastania. Po u\u015bwiadomieniu sobie w\u0142asnych brak\u00f3w, nie czuj\u0105 si\u0119 pozostawieni samym sobie, lecz do\u015bwiadczaj\u0105, \u017ce s\u0105 podj\u0119ci i niejako niesieni przez Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
c) stopniowos\u0107
Inn\u0105 wa\u017cn\u0105 cech\u0105 jest adekwatna do rozpoznanego stanu grupowego stopniowo\u015b\u0107, realizuj\u0105ca si\u0119 w kolejnych etapach drogi. Mo\u017cna by niew\u0105tpliwie powiedzie\u0107, \u017ce w normalnie funkcjonuj\u0105cym duszpasterstwie parafialnym wszyscy wierni maj\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 ci\u0105g\u0142ego prze\u017cywania tre\u015bci odkrytych na przyk\u0142ad podczas rekolekcji czy misji \u2013 przez czynne w\u0142\u0105czenie si\u0119 w istniej\u0105ce formy dzia\u0142alno\u015bci duszpasterskiej. Niemniej jednak tym, co odkrywaj\u0105 oni w dobrze prze\u017cytych rekolekcjach czy misjach, a szczeg\u00f3lnie we wprowadzaj\u0105cych katechezach neokatechumenalnych, jest w\u0142a\u015bnie potrzeba radykalnego nawr\u00f3cenia. Prze\u017cycie to jednak b\u0119dzie zawsze zacz\u0105tkowe, wymagaj\u0105ce specjalnego potraktowania tych ludzi jako takich, kt\u00f3rzy odkryli, \u017ce w swoim chrze\u015bcija\u0144stwie odstaj\u0105 znacznie od Chrystusa, a teraz pragn\u0105 do Niego przylgn\u0105\u0107. R\u00f3wnocze\u015bnie za\u015b odkryli, \u017ce sami nie potrafi\u0105 tego uczyni\u0107. I w tym w\u0142a\u015bnie wzgl\u0119dzie potrzebuj\u0105 pomocy i prowadzenia. Dlatego te\u017c nie wystarczy w\u0142\u0105czenie ich do jakiejkolwiek grupy odpowiadaj\u0105cej stopniowi ich wykszta\u0142cenia, zawodowi czy nawet stanowi cywilnemu lub wiekowi, lecz konieczne jest zespolenie ich z lud\u017ami odpowiadaj\u0105cymi stanowi ich ducha i religijno\u015bci. Wymienione tutaj przyk\u0142adowo rodzaje duszpasterstwa specjalistycznego, takie jak: bractwa, ko\u0142a r\u00f3\u017ca\u0144cowe, r\u00f3\u017cnorodne zespo\u0142y czy grupy, maj\u0105 niew\u0105tpliwie racje istnienia; s\u0105 bardzo potrzebne i u\u017cyteczne w parafii i w duszpasterstwie. Zak\u0142adaj\u0105 one przecie\u017c to fundamentalne odniesienie do Chrystusa, jakie dokona\u0142o si\u0119 w chrzcie \u015bw. i powinno by\u0107 jako takie przezywane. S\u0105 to, si\u0142\u0105 faktu, formy duszpasterskie nie tyle formuj\u0105ce chrze\u015bcija\u0144stwo, ile raczej zak\u0142adaj\u0105ce jego istnienie w cz\u0142owieku z ju\u017c odpowiednio dojrza\u0142\u0105 wiar\u0105.
Natomiast ludziom, kt\u00f3rzy odkrywaj\u0105 konieczno\u015b\u0107 nawr\u00f3cenia, albo po raz pierwszy w swoim \u017cyciu w spos\u00f3b radykalny je prze\u017cywaj\u0105, potrzebna jest taka forma duszpasterska, kt\u00f3ra by u nich niczego nie zak\u0142ada\u0142a, lecz podejmowa\u0142a ich w tym momencie u\u015bwiadomienia sobie potrzeby nawr\u00f3cenia i prowadzi\u0142a konsekwentnie po tej linii \u2013 odpowiednio do ich stanu duchowego. Neokatechumenat oferuje tak\u0105 w\u0142a\u015bnie drog\u0119, na kt\u00f3rej dokonuje si\u0119 post\u0119p, kt\u00f3rego kryterium jest wrastanie w Chrystusa. Przez r\u00f3\u017cnego rodzaju etapy: katechezy, skrutynia, ryty, celebracje si\u0119gaj\u0105ce do katechumenatu pierwszych wiek\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa, zmierza si\u0119 do odnowienia przyrzecze\u0144 chrztu \u015bw. Progresywno\u015b\u0107 czy stopniowo\u015b\u0107, o kt\u00f3rej tutaj mowa, to nie jaki\u015b plan dzia\u0142ania w sensie programu konferencji czy zaj\u0119\u0107, lecz prze\u017cywanie poszczeg\u00f3lnych etap\u00f3w nawr\u00f3cenia, stopniowo zmierzaj\u0105cych do rzeczywisto\u015bci chrztu \u015bw.<\/p>\n\n\n\n
2. Cele drogi neokatechumenalnej i ich praktyczna realizacja<\/p>\n\n\n\n
Jan Pawe\u0142 II w jednym z przem\u00f3wie\u0144 do wsp\u00f3lnot neokatechumenalnych powiedzia\u0142: „To prawda, \u017ce jest wielu ochrzczonych w \u015bwiecie. Jest to jeszcze na pewno mniejszo\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d obywateli \u015bwiata, ale jest ich du\u017co. Nie wiem jednak, ilu w\u015br\u00f3d tych ochrzczonych jest takich, kt\u00f3rzy \u015bwiadomi s\u0105 swego chrztu, \u015bwiadomi oczywi\u015bcie nie samego faktu, \u017ce s\u0105 ochrzczeni, ale \u015bwiadomi tego, co to oznacza by\u0107 ochrzczonym, co oznacza chrzest” („L\u2019Osservatore Romano”, z dn. 3-4.11.1980).<\/p>\n\n\n\n
a) Wprowadzenie w s\u0142uchanie s\u0142owa Bo\u017cego
Formacja neokatechumenalna urzeczywistnia si\u0119 we wsp\u00f3lnocie zawi\u0105zuj\u0105cej si\u0119 w wyniku g\u0142oszenia katechez, kt\u00f3re zawieraj\u0105 istotne elementy chrze\u015bcija\u0144skiego kerygmatu biblijnego. Po zadziwiaj\u0105co kr\u00f3tkim czasie ludzie zaczynaj\u0105 odkrywa\u0107, \u017ce s\u0142owo Bo\u017ce ma im wiele do powiedzenia i \u017ce m\u00f3wi bardzo konkretnie w odniesieniu do \u017cycia: sytuacji i wydarze\u0144 \u017cyciowych. Dlatego te\u017c s\u0142uchaj\u0105 go z coraz to wi\u0119kszym zainteresowaniem i otwarto\u015bci\u0105. Odkrywaj\u0105, \u017ce zawarta w s\u0142owie Bo\u017cym historia zbawienia odnosi si\u0119 do nich i to nie tylko og\u00f3lnikowo, ale bezpo\u015brednio: jest ich w\u0142asn\u0105 histori\u0105 zbawienia. Odnalezienie siebie, historii swojego \u017cycia zawartej w s\u0142owie Bo\u017cym, sprawia, \u017ce przestaj\u0105 czu\u0107 si\u0119 zagubieni; przestaj\u0105 patrze\u0107 na \u017cycie jako na splot przypadkowo powi\u0105zanych wydarze\u0144. Odkrywaj\u0105, \u017ce to B\u00f3g kieruje histori\u0105.
Odkrywaj\u0105c \u017cyciow\u0105 aktualno\u015b\u0107 s\u0142owa Bo\u017cego oraz Jego skuteczno\u015b\u0107, ludzie ch\u0119tnie gromadz\u0105 si\u0119 na liturgii s\u0142owa. Przestaj\u0105 bowiem by\u0107 g\u0142usi i oboj\u0119tni wobec tego S\u0142owa, kt\u00f3re \u2013 czego sami coraz bardziej do\u015bwiadczaj\u0105 \u2013 daje im \u017cycie (por. Pwt 8,3). Zaczyna si\u0119 tu sprawdza\u0107 poniek\u0105d naocznie moc jednoczenia ludzi przez samo S\u0142owo, bez \u017cadnych innych czynnik\u00f3w pomocniczych.<\/p>\n\n\n\n
b) Inicjatywa liturgiczna
Drug\u0105 spraw\u0105, jak\u0105 zaczyna si\u0119 stopniowo odkrywa\u0107 i coraz g\u0142\u0119biej prze\u017cywa\u0107, to celebracja liturgiczna. Dzi\u0119ki przyjmowaniu s\u0142owa Bo\u017cego oraz przybli\u017ceniu przez odpowiednie katechezy j\u0119zyka znak\u00f3w celebrowana liturgia staje si\u0119 czytelna i zaczyna do cz\u0142owieka przemawia\u0107. Cz\u0142owiek stopniowo do\u015bwiadcza tego, co zazwyczaj tak trudno uzyska\u0107, a mianowicie poczucia aktualno\u015bci rzeczywisto\u015bci wyra\u017conych znakami w odniesieniu do w\u0142asnego \u017cycia.
Zaczyna si\u0142\u0119 tym samym stopniowe odkrywanie liturgii jako miniatury w\u0142asnego \u017cycia. Zawarta w niej bowiem, i celebrowana pod znakami rzeczywisto\u015b\u0107 zbawienia zrealizowanego w Jezusie Chrystusie jest odbierana i prze\u017cywana jako maj\u0105ca si\u0119 spe\u0142nia\u0107 w naszym \u017cyciu. Cz\u0142owiek wkracza wi\u0119c w liturgi\u0119 jako w celebracj\u0119 w\u0142asnego \u017cycia z Jezusem Chrystusem. Dzi\u0119ki temu nawet jego dzie\u0144 powszedni staje si\u0119 liturgi\u0105 \u017cycia, kultem domowym, tj. \u017cyciem wed\u0142ug Ducha, w kt\u00f3rym spe\u0142nia si\u0119 wola Boga (por. Rz 12,1n; J 4,23n; Ps 40,7nn; Ef 2,10; Kol 2,6).
Kiedy we wsp\u00f3lnocie zaczynia si\u0119 do\u015bwiadcza\u0107 takiego prze\u017cywania liturgii, w\u00f3wczas nie ma ju\u017c mowy o „odbyciu” czy „odprawieniu” celebracji liturgicznej; uczestnicy dostrzegaj\u0105 bowiem sami, \u017ce to w\u0142a\u015bnie w liturgii i przez liturgi\u0119 dokonuje si\u0119 istotna przemiana ich serca. Liturgia staje si\u0119 natomiast dos\u0142ownie: \u017cyciodajna, tzn. daje ludziom prze\u015bwiadczenie, i\u017c potrafi\u0105 oni \u017cy\u0107, dzia\u0142a\u0107 tylko dlatego, \u017ce ju\u017c wcze\u015bniej prze\u017cyli Bo\u017c\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 zbawiania, celebrowan\u0105 w znakach. Rozumiej\u0105 te\u017c coraz g\u0142\u0119biej to, \u017ce nie mo\u017cna poj\u0105\u0107 \u017cycia bez liturgii.<\/p>\n\n\n\n
c) Odkrywanie wsp\u00f3lnoty ko\u015bcielnej
Wsp\u00f3lnoty parafialne cz\u0119sto cierpi\u0105 na anonimowo\u015b\u0107. Ta anonimowo\u015b\u0107, a nawet obco\u015b\u0107, widoczna podczas liturgii, przenosi si\u0119 tak\u017ce na ca\u0142e \u017cycie chrze\u015bcijan. Pr\u00f3by zbli\u017cenia, czynione zar\u00f3wno na p\u0142aszczy\u017anie znak\u00f3w liturgicznych (np. wsp\u00f3lny \u015bpiew i odpowiedzi, znak pokoju itp.), jak i w p\u0142aszczy\u017anie organizacyjno-instytucjonalnej nie zmniejszaj\u0105 zasadniczo tej anonimowo\u015bci i nie wytwarzaj\u0105 wi\u0119zi typowo chrze\u015bcija\u0144skiej. Zapomina si\u0119 bowiem o tym, \u017ce Ko\u015bci\u00f3\u0142 ma specyficzn\u0105, jemu tylko w\u0142a\u015bciw\u0105 moc tworzenia prawdziwej jedno\u015bci i wsp\u00f3lnoty, jaka dokonuje si\u0119 przez wszczepienie wszystkich w \u015amier\u0107 i Zmartwychwstanie Chrystusa w sakramencie chrztu \u015bw.
D\u0105\u017cenie do przezywania tej w\u0142a\u015bnie jedno\u015bci, maj\u0105cej swe podstawy w chrzcie, jako g\u0142\u00f3wnego i zasadniczego elementu \u0142\u0105cz\u0105cego wiernych, ukonkretnia si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b we wsp\u00f3lnocie neokatechumenalnej. Dzieje si\u0119 to oczywi\u015bcie nie na mocy ludzkiej i nie z ludzkich tylko motyw\u00f3w, ale na fundamencie chrztu \u015bw. Prze\u017cywa si\u0119 bowiem tutaj jedno\u015b\u0107 stwarzan\u0105 przez samego Boga. Dopiero te\u017c wtedy, gdy wsp\u00f3lnota, gromadzona przez s\u0142owo Bo\u017ce, prze\u017cywa liturgi\u0119 jako celebracj\u0119 w\u0142asnego \u017cycia, implikuj\u0105c\u0105 wchodzenie w jedno\u015b\u0107 z drugim cz\u0142owiekiem dzi\u0119ki mocy chrztu, ukazuje si\u0119 wymowa znaku samej wsp\u00f3lnoty urzeczywistniaj\u0105cej si\u0119 w konkretnych jej cz\u0142onkach tak bardzo r\u00f3\u017cni\u0105cych si\u0119 od siebie, a jednak stanowi\u0105cych jedno\u015b\u0107 mimo r\u00f3\u017cnego wieku, r\u00f3\u017cnych zawod\u00f3w, r\u00f3\u017cnic w wykszta\u0142ceniu i w przygotowaniu religijnym. Wielka r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 cz\u0142onk\u00f3w wsp\u00f3lnoty stwarza jedynie bogactwo mo\u017cliwo\u015bci, daj\u0105c wiele okazji do przekraczania barier dziel\u0105cych ludzi. Zaczyna si\u0119 tu prawdziwe do\u015bwiadczenie jedno\u015bci, kt\u00f3ra nie jest wypadkow\u0105 ludzkich d\u0105\u017ce\u0144 wyznaczonych np. przez zainteresowania, zaw\u00f3d, wiek itp., lecz jest wynikiem dzia\u0142ania Bo\u017cego, kt\u00f3re jednoczy tak r\u00f3\u017cnych ludzi ze sob\u0105 i stwarza prawdziw\u0105 komuni\u0119 opart\u0105 na zanurzeniu chrzcielnym w Jezusa Chrystusa.<\/p>\n\n\n\n
d) Realizacja misyjnego charakteru Ko\u015bcio\u0142a
Wsp\u00f3lnota neokatechumenalna nie jest naturalnie w stanie obj\u0105\u0107 szerokich mas. I nie o to chodzi. Istotne jest to, aby zaistnia\u0142 znak takiej jedno\u015bci, kt\u00f3ra nie daje si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107 na spos\u00f3b tylko ludzki, organizacyjny itp., lecz jest wynikiem i owocem przyj\u0119tej mi\u0142o\u015bci Boga, odkrywanej w Jego s\u0142owie, prze\u017cywanej w liturgii i do\u015bwiadczanej w \u017cyciu. To w\u0142a\u015bnie we wsp\u00f3lnocie, w kontek\u015bcie liturgii i dzi\u0119ki otwartemu s\u0142uchaniu s\u0142owa Bo\u017cego, dokonuj\u0105 si\u0119 pierwsze kroki w kierunku akceptacji drugiego i wchodzenia z nim w jedno\u015b\u0107 opart\u0105 ju\u017c nie na sobie, ale na do\u015bwiadczeniu mi\u0142o\u015bci i mocy Boga. To do\u015bwiadczenie, zdobywane we wsp\u00f3lnocie, zostaje z kolei przenoszone coraz to powszechniej w \u017cycie. Tym samym wsp\u00f3lnota, spe\u0142niaj\u0105c rol\u0119 \u0142ona, w kt\u00f3rym kszta\u0142tuje si\u0119 coraz to bardziej dojrza\u0142a postawa chrze\u015bcija\u0144ska, ujawnia si\u0119 na zewn\u0105trz, staj\u0105c si\u0119 znakiem (por. J 13,35). Istnienie takiej wsp\u00f3lnoty, takiej jedno\u015bci, jest poniek\u0105d cudem Bo\u017cym. Dobrze to ujmuje i wyra\u017ca pie\u015b\u0144 oparta na 1 Kor 15: „Je\u015bli dzi\u015b si\u0119 mi\u0142ujemy \u2013 my tacy inni i tak r\u00f3\u017cni od siebie \u2013 to dlatego, i tylko dlatego, \u017ce Chrystus zmartwychwsta\u0142 i my to Zmartwychwstanie w nas prze\u017cywamy”. Prze\u017cywanie tego do\u015bwiadczenia i dawanie takiego znaku stanowi podstawy do praktycznej realizacji misyjnego charakteru Ko\u015bcio\u0142a.
Do\u015bwiadczenia ju\u017c zdobyte przez starsze wsp\u00f3lnoty wskazuj\u0105, \u017ce to, co zosta\u0142o tutaj w zarysie przedstawione, nie jest tylko teori\u0105 czy pobo\u017cnym \u017cyczeniem. Ludzie faktycznie prze\u017cywaj\u0105 w neokatechumenacie swoje nowe narodziny. Nie jest to te\u017c tylko jakie\u015b chwilowe odczucie, lecz daleko i g\u0142\u0119boko wchodz\u0105ca w \u017cycie przemiana. Radykalnie zmienia si\u0119 bowiem \u017cycie nie tylko tych ludzi, kt\u00f3rzy ju\u017c wcze\u015bniej czego\u015b sami szukali czy te\u017c byli blisko Ko\u015bcio\u0142a i pragn\u0119li jedynie pewnego pog\u0142\u0119bienia (to odnosi si\u0119 zazwyczaj do cz\u0142onk\u00f3w pierwszych wsp\u00f3lnot, jakie powstaj\u0105 w danej parafii), ale tak\u017ce, a szczeg\u00f3lnie tych, kt\u00f3rzy w swym \u017cyciu jako\u015b si\u0119 zagubili, na sw\u00f3j spos\u00f3b zatracili moc chrztu \u015bw., a nawet odeszli wprost od Ko\u015bcio\u0142a, czy te\u017c jeszcze w nim si\u0119 nie znale\u017ali.<\/p>\n\n\n\n
Napawaj\u0105ce wielkim optymizmem jest to, \u017ce neokatechumenat daje ludziom konkretn\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 prze\u017cywania odnowy posoborowej, i to nie tylko na p\u0142aszczy\u017anie teoretycznej, lecz na p\u0142aszczy\u017anie \u017cycia i liturgii. W czasie, gdy tak bardzo potrzeba cz\u0142owiekowi ewangelizacji i chrystianizacji, jest to wielka szansa, obok kt\u00f3rej nie powinno si\u0119 przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie.<\/p>\n\n\n\n
<<wstecz<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Bp Zbigniew Kiernikowski Tekst publikowany w „Communio” 4(34) 1986, s. 82-88. Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w Ko\u015bciele r\u00f3\u017cnymi drogami. Jednym z owoc\u00f3w Jego dzia\u0142ania jest niew\u0105tpliwie droga neokatechumenalna, kt\u00f3ra powstawa\u0142a spontanicznie i oddolnie, ale by\u0142a jednocze\u015bnie kszta\u0142towana przez sta\u0142e i \u017cywe odniesienie do oficjalnych urz\u0119d\u00f3w ko\u015bcielnych zajmuj\u0105cych si\u0119 realizacj\u0105 uchwa\u0142 soborowych.Spraw\u0105, kt\u00f3ra od samego pocz\u0105tku stanowi\u0142a … Czytaj dalej Droga neokatechumenalna<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/502"}],"collection":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=502"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/502\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}