DOI: 10.48224\/COM-205-2019-7<\/p>\n\n\n\n
I NIE W\u00d3D\u0179 NAS NA POKUSZENIE<\/p>\n\n\n\n
Sformu\u0142owanie tej\npro\u015bby jest w oczach wielu ra\u017c\u0105ce: przecie\u017c B\u00f3g na pewno nie prowadzi nas na\npokuszenie! W rzeczy samej \u015bwi\u0119ty Jakub powiada: \u201eKto doznaje pokusy, niech nie\nm\u00f3wi, \u017ce B\u00f3g go kusi. B\u00f3g bowiem ani nie podlega pokusie do z\u0142a, ani te\u017c nikogo\nnie kusi\u201d (1,13). Mo\u017ce si\u0119 ono sta\u0107 troch\u0119 dla nas ja\u015bniejsze, gdy sobie\nprzypomnimy s\u0142owa Ewangelii: wtedy Duch wyprowa\u00addzi\u0142 Jezusa na pustyni\u0119, aby by\u0142\nkuszony przez diab\u0142a\u201d (Mt 4,l). Po\u00adkusa wychodzi od diab\u0142a, ale mesja\u0144skim\nzadaniem Jezusa jest do\u00adznanie wielkich pokus, kt\u00f3re odwodzi\u0142y ludzi od Boga i\nnadal nie przestaj\u0105 odwodzi\u0107. Jak widzieli\u015bmy, Jezus musi te pokusy znosi\u0107 a\u017c\ndo \u015bmierci na Krzy\u017cu i dopiero w ten spos\u00f3b otwiera nam drog\u0119 zbawienia. Musi\nwi\u0119c nie dopiero po \u015bmierci, lecz wraz z ni\u0105 i przez ca\u0142e swe \u017cycie niejako\n\u201ezst\u0119powa\u0107 do piekie\u0142\u201d, w obszar naszych pokus i upadk\u00f3w, po to, by nas uj\u0105\u0107 za\nr\u0119k\u0119 i wyprowadzi\u0107 z nich. List do Hebrajczyk\u00f3w przyk\u0142ada do tego aspektu\nszczeg\u00f3ln\u0105 wag\u0119 i uwa\u017ca go za istotn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 drogi Jezusa: \u201ePrzez to bowiem, co\nsam wycierpia\u0142, poddany pr\u00f3bie, mo\u017ce przyj\u015b\u0107 z pomoc\u0105 tym, kt\u00f3rzy jej\npodlegaj\u0105\u201d (2,18). \u201eNie takiego bowiem mamy arcykap\u0142ana, kt\u00f3ry by nie m\u00f3g\u0142 wsp\u00f3\u0142czu\u0107\nnaszym s\u0142abo\u015bciom, lecz poddanego pr\u00f3bie pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem podobnie [jak my]\n– z wyj\u0105tkiem grzechu\u201d (4,15).<\/p>\n\n\n\n
Rzut oka na Ksi\u0119g\u0119\nHioba, w kt\u00f3rej pod niejednym wzgl\u0119dem uwidacznia si\u0119 ju\u017c tajemnica Chrystusa,\nmo\u017ce nam dostarczy\u0107 dal\u00adszych wskaz\u00f3wek. Szatan o\u015bmiesza cz\u0142owieka, by\no\u015bmieszy\u0107 Boga. Cz\u0142owiek, kt\u00f3rego stworzy\u0142 na sw\u00f3j obraz, jest \u017ca\u0142osnym stworze\u00adniem.\nWszelkie dostrzegalne w nim dobro jest tylko fasad\u0105. W rze\u00adczywisto\u015bci\ncz\u0142owiekowi – ka\u017cdemu – chodzi tylko o w\u0142asne zado\u00adwolenie. Taka jest diagnoza\nszatana, kt\u00f3rego Apokalipsa nazywa \u201eoskar\u017cycielem naszych braci\u201d, kt\u00f3ry \u201edniem\ni noc\u0105 oskar\u017ca ich przed Bogiem\u201d (Ap 12,10). Oczernianie cz\u0142owieka i stworzenia\njest w ostatecznym rozrachunku oczernianiem Boga i usprawiedliwia\u00adniem wyparcia\nsi\u0119 Go. Szatan chce dowie\u015b\u0107 swej tezy na przyk\u0142adzie sprawiedliwego Hioba: gdy\ntylko zostanie mu wszystko odebrane, zaraz zniknie te\u017c jego pobo\u017cno\u015b\u0107. B\u00f3g daje\nwi\u0119c szatanowi pozwo\u00adlenie wypr\u00f3bowania go, oczywi\u015bcie w okre\u015blonych granicach.\nB\u00f3g nie przywodzi cz\u0142owieka do upadku, lecz tylko poddaje go pr\u00f3bie. Ju\u017c tutaj,\nbardzo delikatnie i niewyra\u017anie zarysowuje si\u0119 tajemnica zast\u0119pstwa, kt\u00f3ra w\nKsi\u0119dze Izajasza (rozdz. 53) uka\u017ce si\u0119 w pe\u0142\u00adnym wymiarze: cierpienia Hioba\ns\u0142u\u017c\u0105 usprawiedliwieniu cz\u0142owie\u00adka. Przez sw\u0105 sprawdzon\u0105 w cierpieniu wiar\u0119\nprzywraca on cze\u015b\u0107 cz\u0142owiekowi. Tak wi\u0119c cierpienia Hioba s\u0105 antycypacj\u0105\ncierpie\u0144 we wsp\u00f3lnocie z Chrystusem, kt\u00f3ry wszystkim nam przywr\u00f3ci\u0142 utra\u00adcon\u0105\ncze\u015b\u0107 przed Bogiem i ukazuje nam drog\u0119: nawet w najg\u0142\u0119b\u00adszych ciemno\u015bciach nie\ntraci\u0107 wiary w Boga.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0119ga Hioba mo\u017ce nam\nte\u017c dopom\u00f3c w odr\u00f3\u017cnianiu do\u015bwiad\u00adczenia od pokusy. A\u017ceby osi\u0105gn\u0105\u0107 dojrza\u0142o\u015b\u0107,\na\u017ceby miejsce powierz\u00adchownej pobo\u017cno\u015bci mog\u0142o zaj\u0105\u0107 g\u0142\u0119bokie zjednoczenie z\nBogiem, cz\u0142owiek musi przechodzi\u0107 przez do\u015bwiadczenia. Jak sok z winogron, by\nsi\u0119 sta\u0107 szlachetnym winem, musi przej\u015b\u0107 proces fermentacji, tak te\u017c cz\u0142owiek\npotrzebuje oczyszczenia i transformacji. Bywa to niebez\u00adpieczne dla niego, mo\u017ce\nnawet ponie\u015b\u0107 pora\u017ck\u0119, s\u0105 to jednak drogi, kt\u00f3re trzeba przej\u015b\u0107, by doj\u015b\u0107 do\nsiebie samego i do Boga. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest zawsze procesem oczyszcze\u0144 i wyrzecze\u0144,\nbolesnych przemian, pro\u00adwadz\u0105cych do dojrza\u0142o\u015bci. \u017beby Franciszek Ksawery m\u00f3g\u0142\nna mod\u00adlitwie m\u00f3wi\u0107 Bogu: \u201eKocham Ci\u0119 nie dlatego, \u017ce mo\u017cesz obdarza\u0107 niebem\nlub piek\u0142em, lecz po prostu dlatego, \u017ce jeste\u015b sob\u0105 – moim Kr\u00f3lem i moim\nBogiem\u201d, musia\u0142 z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 przeby\u0107 d\u0142ug\u0105 drog\u0119 wewn\u0119trznych oczyszcze\u0144,\nkt\u00f3re go doprowadzi\u0142y a\u017c do tej ca\u0142kowitej wolno\u015bci – drog\u0119 dojrzewania, na\nkt\u00f3rej czyha\u0142a pokusa i niebezpiecze\u0144stwo upadku – a przecie\u017c drog\u0119 konieczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Teraz mo\u017cemy ju\u017c t\u0119\nsz\u00f3st\u0105 pro\u015bb\u0119 Ojcze nasz wyja\u015bni\u0107 w spo\u00ads\u00f3b\nnieco bardziej konkretny. Gdy j\u0105 odmawiamy, m\u00f3wimy Bogu: \u201eWiem, \u017ce potrzebne mi\ns\u0105 do\u015bwiadczenia, a\u017ceby czysta si\u0119 sta\u0142a moja najg\u0142\u0119bsza istota. Je\u015bli te do\u015bwiadczenia\npozostaj\u0105 w Twoich r\u0119kach, je\u015bli – jak to by\u0142o w przypadku Hioba – pozostawiasz\nz\u0142u tro\u00adch\u0119 wolnej drogi, to pami\u0119taj, prosz\u0119, o moich ograniczonych mo\u017c\u00adliwo\u015bciach.\nNie licz za bardzo na mnie. Nie przesuwaj zbyt daleko granic, w kt\u00f3rych mog\u0119\ndoznawa\u0107 pokus, i b\u0105d\u017a w pobli\u017cu z Twoj\u0105 opieku\u0144cz\u0105 r\u0119k\u0105, gdy moja miara\nzaczyna ju\u017c dobiega\u0107 ko\u0144ca. Tak interpretowa\u0142 t\u0119 pro\u015bb\u0119 \u015bwi\u0119ty Cyprian.\nPowiada: Gdy m\u00f3wimy \u201enie w\u00f3d\u017a nas na pokuszenie\u201d, wtedy wyra\u017camy przekonanie,\n\u201e\u017ce \u017cad\u00adna z przeciwno\u015bci nie mo\u017ce nas spotka\u0107, je\u015bli wcze\u015bniej B\u00f3g jej nie\ndopu\u015bci. Nasza boja\u017a\u0144, pobo\u017cno\u015b\u0107 i uwaga powinny si\u0119 kierowa\u0107 ku Bogu, poniewa\u017c\nw czasie kuszenia Z\u0142y nie ma \u017cadnej w\u0142adzy, chyba \u017ce otrzyma\u0142 j\u0105 sk\u0105din\u0105d\u201d (De\ndom. or., 25, s. 285n). Przeprowa\u00addzaj\u0105c psychologiczn\u0105 analiz\u0119 pokusy, powiada\ndalej, \u017ce mog\u0105 zaist\u00adnie\u0107 dwa r\u00f3\u017cne powody, dla kt\u00f3rych B\u00f3g daje ograniczon\u0105\nw\u0142adz\u0119 Z\u0142emu. Mo\u017ce to by\u0107 rodzaj pokuty, maj\u0105cej na celu poskromienie naszej\npychy, potrzebne do tego, \u017ceby\u015bmy ponownie do\u015bwiadczyli, jak bardzo krucha jest\nnasza wiara, nadzieja i mi\u0142o\u015b\u0107, i \u017ceby\u015bmy so\u00adbie nie wyobra\u017cali, \u017ce nasz\u0105\nwielko\u015b\u0107 zawdzi\u0119czamy sobie. Pomy\u015bl\u00admy o faryzeuszu, kt\u00f3ry opowiada Bogu o\nswych w\u0142asnych czynach i jest przekonany, \u017ce nie potrzebuje \u0142aski. Cyprian\nniestety nie wy\u00adja\u015bnia dok\u0142adniej, na czym polega drugi rodzaj do\u015bwiadczenia –\npo\u00adkusy, kt\u00f3r\u0105 B\u00f3g zsy\u0142a ad glo\u0144am – ku\nswojej w\u0142asnej chwale. Czy jednak nie powinni\u015bmy tu pomy\u015ble\u0107 o tym, \u017ce\nwyj\u0105tkowo wielkim ci\u0119\u017carem do\u015bwiadcze\u0144 B\u00f3g obarcza ludzi szczeg\u00f3lnie Mu\nbliskich, wybitnych \u015bwi\u0119tych, od Antoniego na pustyni po Teres\u0119 z Lisieux w pobo\u017cnym \u015bwiecie jej Karmelu? Mo\u017cna by powiedzie\u0107,\n\u017ce stoj\u0105 oni w orszaku Hioba, jako apologia cz\u0142owieka, b\u0119d\u0105ca jednocze\u015b\u00adnie\nobron\u0105 Boga. Wi\u0119cej jeszcze: trwaj\u0105 oni w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b we wsp\u00f3lnocie z\nJezusem Chrystusem, kt\u00f3ry do\u015bwiadczy\u0142 naszych pokus. S\u0105 oni powo\u0142ani do tego,\n\u017ceby niejako na swym w\u0142asnym ciele i we w\u0142asnej duszy zazna\u0107 pokus w\u0142asnych\nczas\u00f3w, znosi\u0107 je za nas, zwyk\u0142ych \u015bmiertelnik\u00f3w, i w ten spos\u00f3b dopomaga\u0107 nam\nna naszej drodze prowadz\u0105cej do Tego, kt\u00f3ry wzi\u0105\u0142 na siebie ci\u0119\u017car nas\nwszystkich. Gdy powtarzamy sz\u00f3st\u0105 pro\u015bb\u0119 Ojcze\nnasz, musimy zatem trwa\u0107 w gotowo\u015bci przyj\u0119cia na siebie ci\u0119\u017caru\nwyznaczonego nam do\u015bwiadczenia. Z drugiej strony, jest to jednocze\u015bnie pro\u015bba o\nto, \u017ceby B\u00f3g nie nak\u0142ada\u0142 na nas wi\u0119kszych ci\u0119\u017car\u00f3w, ni\u017c zdo\u0142amy ud\u017awign\u0105\u0107, i\n\u017ceby nas nie wypuszcza\u0142 ze swych r\u0105k. Powtarzamy t\u0119 pro\u015bb\u0119 z ufn\u0105 pewno\u015bci\u0105,\nkt\u00f3r\u0105 \u015bwi\u0119ty Pawe\u0142 przybra\u0142 dla nas w s\u0142o\u00adwa: \u201eWierny jest B\u00f3g i nie dozwoli\nwas kusi\u0107 ponad to, co potraficie znie\u015b\u0107, lecz zsy\u0142aj\u0105c pokus\u0119, r\u00f3wnocze\u015bnie\nwska\u017ce spos\u00f3b jej poko\u00adnania, aby\u015bcie mogli przetrwa\u0107\u201d (1 Kor 10,13).<\/p>\n\n\n\n
<<wstecz<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Joseph RATZINGER \/ BENEDYKT XVIVatican DOI: 10.48224\/COM-205-2019-7 I NIE W\u00d3D\u0179 NAS NA POKUSZENIE Sformu\u0142owanie tej pro\u015bby jest w oczach wielu ra\u017c\u0105ce: przecie\u017c B\u00f3g na pewno nie prowadzi nas na pokuszenie! W rzeczy samej \u015bwi\u0119ty Jakub powiada: \u201eKto doznaje pokusy, niech nie m\u00f3wi, \u017ce B\u00f3g go kusi. B\u00f3g bowiem ani nie podlega pokusie do z\u0142a, ani … Czytaj dalej WPROWADZENIE \u2013 INTRODUCTION I NIE W\u00d3D\u0179 NAS NA POKUSZENIE<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[4],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1298"}],"collection":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1298"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1298\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1650,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1298\/revisions\/1650"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1298"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1298"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/communio.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1298"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}