{"id":1028,"date":"2019-01-29T13:13:30","date_gmt":"2019-01-29T13:13:30","guid":{"rendered":"http:\/\/communio.pl\/?p=1028"},"modified":"2019-01-29T13:13:30","modified_gmt":"2019-01-29T13:13:30","slug":"osoba-ludzka-antropologia-teologiczna-angelo-scola","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/communio.pl\/?p=1028","title":{"rendered":"Osoba ludzka. Antropologia teologiczna – Angelo Scola"},"content":{"rendered":"\n

Nr 15<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Kolejny 15 tom serii „Amateca” po\u015bwi\u0119cony jest teologicznej refleksji nad cz\u0142owiekiem. Zosta\u0142 podj\u0119ty przez trzech autor\u00f3w: pasterza i kardyna\u0142a, Patriarchy Wenecji Angelo Scola, z kt\u00f3rym wsp\u00f3\u0142pracowali Gilfredo Marengo i Javier Prades Lopez. Materia\u0142 opracowano na bazie wyk\u0142ad\u00f3w prowadzonych w Instytucie Jana Paw\u0142a II w ramach studi\u00f3w nad ma\u0142\u017ce\u0144stwem i rodzin\u0105 przy Papieskim Uniwersytecie Latera\u0144skim w Rzymie. To szerokie, a jednocze\u015bnie tak wa\u017cne dzi\u015b zagadnienie wymaga przede wszystkim uwzgl\u0119dnienia bogatej drogi nauczania oraz wyzwa\u0144, jakie mia\u0142y miejsce w dziejach teologii w tej dziedzinie. Dlatego na bazie spojrzenia historycznego prezentowane s\u0105 dalej zasadnicze wybory i metodologiczna perspektywa: chrystologia i antropologia, nadaj\u0105ce zamierzony kierunek tej publikacji.<\/p>\n\n\n\n

Dopiero w XIX wieku wyra\u017cenie antropologia teologiczna, lub antropologia nadprzyrodzona, zaczyna oznacza\u0107 systematyczny zestaw teologicznych twierdze\u0144 o cz\u0142owieku. Teologia, id\u0105c drog\u0105 podj\u0119t\u0105 w XVIII wieku przez Christiana Wolffa (1679-1754), zaczyna – w celu uporz\u0105dkowania w jaki\u015b jeden system wiedzy filozoficznej – tworzy\u0107 w XIX wieku tezy nale\u017c\u0105ce do literackiego rodzaju podr\u0119cznika. Rodzi si\u0119 w ten spos\u00f3b w teologii podr\u0119cznik po\u015bwi\u0119cony g\u0142\u00f3wnie takiej antropologii, kt\u00f3ra stara si\u0119 zebra\u0107 w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 r\u00f3\u017cne kwestie omawiane w r\u00f3\u017cnorodnych kontekstach w teologicznej tradycji wcze\u015bniejszej, a zw\u0142aszcza w my\u015bleniu patrystycznym i scholastycznym. Zainteresowanie antropologi\u0105 nie pokrywa si\u0119 pocz\u0105tkowo z potrzeb\u0105 opracowania antropologii teologicznej: ten etap zako\u0144czy si\u0119 dopiero w ostatnich dziesi\u0119cioleciach XX wieku.<\/p>\n\n\n\n

Po systematycznym wy\u0142o\u017ceniu element\u00f3w tworz\u0105cych adekwatn\u0105 antropologi\u0119 teologiczn\u0105 (rozdzia\u0142 1), publikacja w kolejnych cz\u0119\u015bciach szczeg\u00f3\u0142owo rozwija to zagadnienie.<\/p>\n\n\n\n

Rozdzia\u0142 2 (Stw\u00f3rczy akt Boga Tr\u00f3jjedynego) pog\u0142\u0119bia w spos\u00f3b jednolity chrystologiczn\u0105 zasad\u0119 objawienia i jej pierwotny wymiar historyczny. Dlatego omawia akt stw\u00f3rczy na podstawie wydarzenia Jezusa Chrystusa, ukazuj\u0105c, jak wy\u0142ania si\u0119 z tej perspektywy jedno\u015b\u0107 zbawczego planu Boga, kt\u00f3rego pierwszym etapem jest akt stw\u00f3rczy. R\u00f3wnocze\u015bnie om\u00f3wione s\u0105 konstytutywne cechy stworzenia.<\/p>\n\n\n\n

Rozdzia\u0142 3 (Cz\u0142owiek stworzony „na obraz i podobie\u0144stwo” Boga w Jezusie Chrystusie, Synu Jednorodzonym) przedstawia objawienie prawdy cz\u0142owieka w Jezusie Chrystusie: w swym bycie stworzonym na obraz Boga i powo\u0142anym do uczestniczenia w synowstwie Bo\u017cym cz\u0142owiek ma odkry\u0107 znaczenie dramatycznej postaci swojej wolno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Rozdzia\u0142 4 (Stan pierwotny i grzech pierworodny) ukazuje bardzo ostre pojawienie si\u0119 tego historycznego uwarunkowania ludzkiej wolno\u015bci: cz\u0142owiek, chciany od zawsze i stworzony w Chrystusie, znajduje si\u0119 w swym historycznym istnieniu w stanie obiektywnego nieporz\u0105dku wobec zbawczej inicjatywy Boga i niezdolno\u015bci wydobycia si\u0119 z niego o swych w\u0142asnych si\u0142ach.<\/p>\n\n\n\n

Wreszcie rozdzia\u0142 5 (Tajemnica chrze\u015bcija\u0144skiej sprawiedliwo\u015bci) wyk\u0142ada natur\u0119 chrystycznego porz\u0105dku, z kt\u00f3rego wynika, \u017ce chrze\u015bcija\u0144ska sprawiedliwo\u015b\u0107 jest zgodna z ustanowionym uprzednio planem. Opiera si\u0119 ona na przeznaczeniu ka\u017cdego cz\u0142owieka do bycia w Chrystusie synem w Synu. Na drugim miejscu opisuje mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwyci\u0119skiego wyj\u015bcia z nieporz\u0105dku grzechu dzi\u0119ki odkupie\u0144czemu dzie\u0142u \u015bmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa: w tej perspektywie wyja\u015bniaj\u0105 si\u0119 powody, dla kt\u00f3rych wolno\u015b\u0107 cz\u0142owieka jest adekwatnie ujmowana wy\u0142\u0105cznie w pierwotnej formie wolno\u015bci, zaktualizowanej w Jezusie Chrystusie, w kt\u00f3rej bycie dla-siebie zespala si\u0119 z byciem dla-innego. W ko\u0144cu podaje syntetyczny opis \u017cycia cz\u0142owieka nowego w Chrystusie, kiedy to do\u015bwiadcza on, \u017ce bycie w Chrystusie pozwala mu wype\u0142ni\u0107 swoje istnienie w tej syntezie prawdy i wolno\u015bci, kt\u00f3ra przybiera posta\u0107 wiary, wyra\u017ca si\u0119 czynnie jako mi\u0142o\u015b\u0107, w\u0119druje z rado\u015bci\u0105 w nadziei na ko\u0144cowe wype\u0142nienie.<\/p>\n\n\n\n

SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n