Wiara, ta ludzka, czysto naturalna, jest rzeczywisto\u015bci\u0105, kt\u00f3ra przenika dog\u0142\u0119bnie ca\u0142e nasze \u017cycie. I jest czym\u015b tak bardzo oczywistym, zwyczajnym, \u017ce cz\u0142owiek na og\u00f3\u0142 jej nie u\u015bwiadamia: nie zdaje sobie sprawy z tego, \u017ce wierzy, \u017ce ca\u0142e swe post\u0119powanie opiera na wierze – w ludzi, sprawy, wydarzenia…
Nikt nie jest w stanie sam wszystkiego dopilnowa\u0107, wszystko osobi\u015bcie sprawdzi\u0107. Ka\u017cdy musi po prostu zaufa\u0107, zawierzy\u0107 innym. Bez tej prostej, niezb\u0119dnej w ka\u017cdej chwili \u017cycia wiary ca\u0142e ludzkie przebywanie na ziemi by\u0142oby wielkim koszmarem, co wi\u0119cej, by\u0142oby sytuacj\u0105 nie do wytrzymania, nie do prze\u017cycia. I dlatego cz\u0142owiek jest po prostu skazany na wiar\u0119. A im bardziej wierzy – ludziom, ich wynalazkom, urz\u0105dzeniom – tym bardziej czuje si\u0119 na \u015bwiecie, jak u siebie w domu: spokojny, bezpieczny.
Dziecko wierzy rodzicom, ucze\u0144 – nauczycielowi lub podr\u0119cznikowi szkolnemu, wychowanek – wychowawcy, itd. Kt\u00f3\u017c bowiem jest w stanie sprawdzi\u0107 ka\u017cdy szczeg\u00f3\u0142 osobi\u015bcie? Poza niewielkimi wycinkami nauk \u015bcis\u0142ych, przyrodniczych, wszystko inne, ten niezwykle bogaty \u015bwiat wiedzy ludzkiej przyjmowany jest na og\u00f3\u0142, w przewa\u017caj\u0105cej swej cz\u0119\u015bci, wiar\u0105 i na wiar\u0119.
I dlatego przy g\u0142\u0119bszej analizie postaw czy zachowa\u0144 ludzkich wiara okazuje si\u0119 czym\u015b tak naturalnym, typowym dla cz\u0142owieka, i\u017c w pe\u0142ni oczywistym staje si\u0119 fakt, \u017ce cz\u0142owiek o niej nie my\u015bli i cz\u0119sto wcale jej nie u\u015bwiadamia. A przecie\u017c ona, w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na sw\u0105 zwyczajno\u015b\u0107 i codzienno\u015b\u0107, zas\u0142uguje tak\u017ce na jak\u0105\u015b g\u0142\u0119bsz\u0105 refleksj\u0119.
Teologia – trzeba to szczeg\u00f3lnie mocno podkre\u015bli\u0107 – nie jest tak\u0105 nauk\u0105 o Bogu, jak teodycea, kt\u00f3ra zajmuje si\u0119 naturalnym, by tak si\u0119 wyrazi\u0107, poznaniem Boga. Przedmiotem zainteresowa\u0144 teologii jest B\u00f3g objawiony, B\u00f3g objawienia. Objawienie za\u015b, jako takie, jest poznawane (przyjmowane) wiar\u0105. Gdyby wi\u0119c si\u0119 postawi\u0142o zgo\u0142a teoretyczne pytanie: czy teologia bli\u017csza jest Bogu, Objawieniu, czy te\u017c wierze? – odpowied\u017a winna by\u0107 jasna i niedwuznaczna: teologia ma w pierwszym rz\u0119dzie do czynienia z wiar\u0105 – jest refleksj\u0105 nad wiar\u0105 (i to w\u0142a\u015bnie uwypukla wzmiankowana definicja). Skoro za\u015b wiara konkretyzuje si\u0119 w \u017cyciu (do\u015bwiadczeniu) chrze\u015bcija\u0144skim, nic nie stoi na przeszkodzie, a raczej wszystko wskazuje na to, i\u017c to \u017cycie (do\u015bwiadczenie) winno by\u0107 tak\u017ce uwzgl\u0119dnione w poprawnej definicji teologii chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n\n\n\n
SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n
<\/li><\/ul>\n\n\n\n