{"id":931,"date":"2019-01-29T11:29:37","date_gmt":"2019-01-29T11:29:37","guid":{"rendered":"http:\/\/communio.pl\/?p=931"},"modified":"2019-01-29T11:29:37","modified_gmt":"2019-01-29T11:29:37","slug":"kosciol-ekumenizm-polityka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/communio.pl\/en\/2019\/01\/29\/kosciol-ekumenizm-polityka\/","title":{"rendered":"Ko\u015bci\u00f3\u0142 – Ekumenizm – Polityka"},"content":{"rendered":"\n

Nr 5<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Zaprzyja\u017aniony od wielu lat z H. U. von Balthasarem wybitny teolog-dogmatyk niemiecki, J\u00f3zef Ratzinger zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z za\u0142o\u017conym przez niego pismem od zarania jego dziej\u00f3w. Pozosta\u0142 tak\u017ce czynnym cz\u0142onkiem zespo\u0142u redakcyjnego niemieckiej wersji Communio b\u0119d\u0105c ju\u017c biskupem, a nawet kardyna\u0142em. Dopiero z chwil\u0105 obj\u0119cia funkcji prefekta Kongregacji do Spraw Nauki Wiary musia\u0142 – ze wzgledu na powierzone mu przez papie\u017ca, Jana Paw\u0142a II, oficjalne, og\u00f3lnoko\u015bcielne zadania – zrezygnowa\u0107 z bezpo\u015bredniego udzia\u0142u w pracach redakcji. Nie zmieni\u0142o to jednak jego zwi\u0105zk\u00f3w z pismem, ani te\u017c nie przerwa\u0142o samej wsp\u00f3\u0142pracy, cho\u0107 nada\u0142o jej nowy, inny od poprzedniego charakter. Nie zmieni\u0142o si\u0119 to tak\u017ce po decyzji konklawe z 19.04.2005 roku, na kt\u00f3rym Kardyna\u0142 Joseph Ratzinger zosta\u0142 wybrany papie\u017cem i jako Ojciec \u015awi\u0119ty Benedykt XVI pozostaje zwi\u0105zany z „Communio” i jego ponadczasowym przes\u0142aniem.<\/p>\n\n\n\n

Na szczeg\u00f3lne podkre\u015blenie zas\u0142uguje przy tym to, \u017ce dostrzegane z perspektywy piastowanego urz\u0119du w Ko\u015bciele problemy kardyna\u0142 J. Ratzinger traktuje i omawia zawsze jako teolog. Nie narzuca nikomu swych przemy\u015ble\u0144 i pogl\u0105d\u00f3w, nie przemawia z pozycji m\u0119\u017ca stanu Ko\u015bcio\u0142a, cho\u0107 bywa zapraszany na r\u00f3\u017cne kongresy, sympozja czy spotkania w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na pe\u0142nione przez siebie funkcje w Ko\u015bciele; uzasadniaj\u0105c za\u015b swe wypowiedzi, pos\u0142uguje si\u0119 tylko i wy\u0142\u0105cznie argumentacj\u0105 \u015bci\u015ble teologiczn\u0105. Nie zawsze jednak odbieraj\u0105 to w ten spos\u00f3b jego s\u0142uchacze i czytelnicy: m\u0105\u017c stanu dominuje w ich odbiorze nad teologiem. I dlatego w swej polemice atakuj\u0105 przewa\u017cnie m\u0119\u017ca stanu, a nie teologa. Kardyna\u0142 ze swej strony nie daje si\u0119 zbi\u0107 z tropu: dyskutuje i odpowiada swym polemistom tylko z pozycji teologa.<\/p>\n\n\n\n

Na pierwszym planie rozwa\u017ca\u0144 zawartych w tym tomie znajduje si\u0119 dyskusja o chrze\u015bcija\u0144skim ekumeni\u017amie i staranie o w\u0142a\u015bciwe zaszeregowanie wiary i polityki. Niekt\u00f3re z w\u0142\u0105czonych tu prac wywo\u0142ywa\u0142y po swym ukazaniu si\u0119 o\u017cywione dyskusje, do kt\u00f3rych Autor ustosunkowuje si\u0119 w uzupe\u0142niaj\u0105cych uwagach, a cz\u0119\u015bciowo w nowo do\u0142\u0105czonych pos\u0142owiach. Kardyna\u0142, a dzi\u015b Ojciec \u015awi\u0119ty wyrazi\u0142 nadziej\u0119, \u017ce dzi\u0119ki temu uwidoczni si\u0119 dialogowy charakter tych poszukiwa\u0144 oraz pragnienie, aby\u015bmy dzi\u0119ki nim, wzajemnie si\u0119 s\u0142uchaj\u0105c, uczyli si\u0119 sami coraz to lepiej s\u0142ucha\u0107 Tego, kt\u00f3ry jest uosobieniem S\u0142owa i Prawdy.<\/p>\n\n\n\n

SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n