„Od Soboru Watyka\u0144skiego II wiele si\u0119 dokona\u0142o, aby m\u00f3c ja\u015bniej zrozumie\u0107 wprowadzi\u0107 bardziej konkretnie w \u017cycie Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako Communio”.<\/p>\n\n\n\n
Communio (wsp\u00f3lnota) odpowiada, pomimo wielu tendencji do indywidualizowania w naszym, wystawionym na globalizacj\u0119, spo\u0142ecze\u0144stwie, bardzo g\u0142\u0119bokiemu d\u0105\u017ceniu cz\u0142owieka, kt\u00f3ry \u017cyje jako istota spo\u0142eczna (zoon politikon) w r\u00f3\u017cnorodnych odniesieniach spo\u0142ecznych. Teologiczne poj\u0119cie communio jest z\u0142o\u017cone: „Zasadniczo rozumie si\u0119 przez nie wsp\u00f3lnot\u0119 z Bogiem przez Jezusa Chrystusa w Duchu \u015awi\u0119tym. Wsp\u00f3lnota ta urzeczywistnia si\u0119 w s\u0142owie Bo\u017cym i w sakramentach… Dlatego te\u017c nie mo\u017cna sprowadza\u0107 eklezjologii communio do pyta\u0144 czy problem\u00f3w czysto organizacyjnych, kt\u00f3re dotycz\u0105 wy\u0142\u0105cznie w\u0142adz i urz\u0119d\u00f3w w Ko\u015bciele.<\/p>\n\n\n\n
Ko\u015bcielna Communio jest r\u00f3wnocze\u015bnie niewidzialna i widzialna. Niewidzialna jest wsp\u00f3lnota ka\u017cdego cz\u0142owieka z Bogiem Ojcem przez Chrystusa w Duchu \u015awi\u0119tym, podobnie jak i wsp\u00f3lny nasz udzia\u0142 w boskiej naturze (por. 2 P 1,4), w cierpieniach Chrystusa, w tej samej wierze i w tym samym Duchu. „W Ko\u015bciele na ziemi mi\u0119dzy komuni\u0105 niewidzialn\u0105 i komuni\u0105 widzialn\u0105 zachodzi g\u0142\u0119boki wewn\u0119trzny zwi\u0105zek wyra\u017caj\u0105cy si\u0119 w nauce aposto\u0142\u00f3w, sakramentach i hierarchii. W tych Boskich darach, rzeczywisto\u015bciach dobrze widocznych, Chrystus w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b realizuje w historii swoj\u0105 funkcj\u0119 prorock\u0105, kap\u0142a\u0144sk\u0105 i kr\u00f3lesk\u0105 dla zbawienia ludzi”.<\/p>\n\n\n\n
Szczytem ko\u015bcielnej wsp\u00f3lnoty jest Eucharystia (por. KK 11), albowiem „przy \u0142amaniu chleba eucharystycznego, uczestnicz\u0105c w spos\u00f3b rzeczywisty w Ciele Pa\u0144skim, wznosimy sie do wsp\u00f3lnoty (communio) z Nim i nawzajem ze sob\u0105” (KK 7). Skoro za\u015b okre\u015bla si\u0119 Eucharysti\u0119 jako szczyt ca\u0142ego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, oznacza to, \u017ce r\u00f3wnie\u017c inne sakramenty s\u0105 \u015bwi\u0119towaniem ko\u015bcielnej Communio. Odnosi si\u0119 to w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny do chrztu, kt\u00f3ry jest bram\u0105 i podstaw\u0105 nie tylko ko\u015bcielnej Communio, ale i pozosta\u0142ych sakrament\u00f3w. Wsp\u00f3lnota ko\u015bcielna jest wsp\u00f3lnot\u0105 w s\u0142owie i sakramencie. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II m\u00f3wi w tym kontek\u015bcie o dw\u00f3ch sto\u0142ach, przy kt\u00f3rych gmina si\u0119 posila: o stole s\u0142owa Bo\u017cego i o stole Cia\u0142a Chrystusowego (por. KL 51; KO 21).<\/p>\n\n\n\n
Kto chce si\u0119 przekona\u0107, jak chrze\u015bcija\u0144ska gmina pojmuje sam\u0105 siebie, ten winien si\u0119 zapyta\u0107 o to, jak si\u0119 ona modli, dlaczego si\u0119 modli i do kogo si\u0119 modli.<\/p>\n\n\n\n
SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n