\u201eU\u017cywane przez nas s\u0142owo \u201epielgrzym\u201d z kt\u00f3rego utworzono rzeczownik \u201epielgrzymka\u201d, ma swe \u017ar\u00f3d\u0142o w \u0142aci\u0144skim terminie \u201eperegrinus\u201d, kt\u00f3ry w \u015bredniowieczu przyj\u0105\u0142 form\u0119 \u201epelegrinus\u201d.\u00a0
Pochodz\u0105c etymologicznie od wyra\u017ce\u0144: \u201eper ager\u201d (\u201eprzez pole\u201d) i \u201eper eger\u201d (\u201espoza granicy\u201d), termin ten wskazuje na kogo\u015b, kto jest obcokrajowcem. W tym sensie u\u017cytwano go a\u017c do XI w.: \u201epelegrinus\u201d by\u0142 kim\u015b, kto \u201enie mia\u0142 prawa do obywatelstwa\u201d. W epoce wypraw krzy\u017cowych i wielkich katedr znaczenie to uleg\u0142o g\u0142\u0119bokiej przemianie: \u201epelegrinus\u201d sta\u0142 si\u0119 chrze\u015bcijaninem, kt\u00f3ry idzie w poszukiwaniu rzeczy \u015bwi\u0119tych.\u00a0
\u00a0W swej istocie ten p\u00f3\u017aniejszy sens terminu wyra\u017ca bardzo staro\u017cytn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, kt\u00f3ra nie tylko si\u0119ga samych pocz\u0105tk\u00f3w chrze\u015bcija\u0144stwa, lecz tak\u017ce wykracza poza granice Abrahamowych religii monoteistycznych. W r\u00f3\u017cnych religiach i kulturach staro\u017cytnych pielgrzymka oznacza czas w religijnym \u017cyciu spo\u0142ecznym i indywidualnym\u201d – pisze Julien Ries w artykule \u201ePanorama pielgrzymek. Aspekty religijne i kulturowe\u201d<\/p>\n\n\n\n
SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n