{"id":1040,"date":"2019-01-29T13:18:42","date_gmt":"2019-01-29T13:18:42","guid":{"rendered":"http:\/\/communio.pl\/?p=1040"},"modified":"2019-01-29T13:18:42","modified_gmt":"2019-01-29T13:18:42","slug":"zycie-duchowe-chrzescijanina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/communio.pl\/en\/2019\/01\/29\/zycie-duchowe-chrzescijanina\/","title":{"rendered":"\u017bycie duchowe chrze\u015bcijanina"},"content":{"rendered":"

Nr 17\/1<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Dzisiaj by\u0107 mo\u017ce bardziej ni\u017c kiedykolwiek potrzeba odwagi, aby wierzy\u0107 w Jezusa Chrystusa: w \u015bwiecie badanym i kszta\u0142towanym przez nauk\u0119, wobec zbyt du\u017cej \u015bmia\u0142o\u015bci rozumu, kt\u00f3ry chce wszystko pozna\u0107, wyt\u0142umaczy\u0107, nad wszystkim zapanowa\u0107. Jak zawsze, potrzeba odwagi, \u017ceby z\u0142o\u017cy\u0107 swoj\u0105 nadziej\u0119 w ukrzy\u017cowanym Zbawicielu i \u017ceby wierzy\u0107 w \u017cycie wed\u0142ug Ducha, zapocz\u0105tkowane zmartwychwstaniem Chrystusa. Potrzeba te\u017c pokory, \u017ceby zda\u0107 si\u0119 na S\u0142owo i obietnice Drugiego, dotycz\u0105ce najbardziej ostatecznych kwestii: sensu \u017cycia i \u015bmierci, szcz\u0119\u015bcia i cierpienia, prawdy w zrozumieniu, serca i czyn\u00f3w. Odwaga to tym bardziej pewna, \u017ce nie pochodzi od nas, i pokora tym bardziej g\u0142\u0119boka, \u017ce zgadza si\u0119 z zamys\u0142ami, kt\u00f3re nas przerastaj\u0105.
Podobnie jak my\u015bl teologiczna, \u017cycie duchowe prze\u017cywa\u0142o w Ko\u015bciele liczne wahania i przybiera\u0142o wiele form. Wiek po wieku dowodzi\u0142o swojej \u017cywotno\u015bci i trwa\u0142o\u015bci poprzez regularne i zadziwiaj\u0105ce odnowy. Nasza epoka nie unikn\u0119\u0142a tych porusze\u0144 dokonuj\u0105cych si\u0119 dzi\u0119ki dzia\u0142aniu Ducha, kt\u00f3re tworz\u0105 histori\u0119 w sercach ludzi. Po kryzysie i wstrz\u0105sach spowodowanych przez ostatni Sob\u00f3r obecnie stwierdza si\u0119 powr\u00f3t zainteresowania duchowno\u015bci\u0105.
Dzisiejsze o\u017cywienie pod\u0105\u017ca w \u015blad za Soborem Watyka\u0144skim II, kt\u00f3ry przywr\u00f3ci\u0142 wiernym korzystanie z Pisma \u015bwi\u0119tego wraz z udzia\u0142em w liturgii oraz po\u0142o\u017cy\u0142 nacisk na wezwanie wszystkich, zar\u00f3wno \u015bwieckich, jak te\u017c duchownych i zakonnik\u00f3w do \u015bwi\u0119to\u015bci.
Zadanie teologii duchowo\u015bci jest ogromne i trudne. Zwyczajne przedstawienie tre\u015bci duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej znacznie przekracza ramy ksi\u0105\u017cek o \u015bredniej obj\u0119to\u015bci: tak liczne i rozmaite s\u0105 pr\u0105dy, jakie si\u0119 pojawi\u0142y, i tak wielkie jest jej bogactwo nagromadzone od czas\u00f3w Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a a\u017c do naszych dni. Zamiar nasz ograniczy si\u0119 do przedstawienia wprowadzenia teologicznego do \u017cycia duchowego i do wskazania g\u0142\u00f3wnych dr\u00f3g prowadz\u0105cych do \u017ar\u00f3de\u0142, kt\u00f3re je karmi\u0105, oraz do cel\u00f3w, ku kt\u00f3rym zmierza. Zreszt\u0105, w tej dziedzinie nauczanie nigdy nie wystarcza, bo nie mo\u017cna naprawd\u0119 pozna\u0107, czym jest duchowo\u015b\u0107, nie do\u015bwiadczywszy jej; do\u015bwiadczenie w spos\u00f3b konieczny odradza jej tre\u015b\u0107, poniewa\u017c wprowadza \u017cycie w jej oddzia\u0142ywanie.
W niniejszej pracy o teologii duchowej poruszymy najpierw g\u0142\u00f3wny problem, jaki stanowi wsp\u00f3\u0142czesny roz\u0142am mi\u0119dzy moralno\u015bci\u0105 a ascetyk\u0105 i mistyk\u0105, albo w og\u00f3le duchowo\u015bci\u0105 – jak wolimy j\u0105 dzisiaj nazywa\u0107. Przedstawimy jego przyczyny i poka\u017cemy, jak mo\u017cna przezwyci\u0119\u017cy\u0107 ten rozdzia\u0142, aby w pe\u0142ny spos\u00f3b przywr\u00f3ci\u0107 duchowo\u015b\u0107 w teologii (rozdzia\u0142 I). To z\u0142\u0105czenie nie mo\u017ce si\u0119 jednak dokona\u0107 bez poznania r\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w opracowywania i przedstawiania tej dziedziny teologii (rozdzia\u0142 II). Om\u00f3wimy nast\u0119pnie skrypturystyczne \u017ar\u00f3d\u0142a duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej, pokazuj\u0105c, jak mo\u017cemy czerpa\u0107 z nich na nowo pokarm, kt\u00f3rego potrzebujemy (rozdzia\u0142 III). Te teksty postawi\u0105 nas wobec osoby Chrystusa, kt\u00f3ry znajduje si\u0119 w sercu wszelkiej duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej: upodobnienie si\u0119 do Chrystusa b\u0119dzie dla nas tematem g\u0142\u00f3wnym (rozdzia\u0142 IV). Dotrzemy zatem do teologicznego centrum naszego wyk\u0142adu: definicji nowego Prawa, podj\u0119tej przez \u015bw. Tomasza, kt\u00f3ra dostarczy nam „formu\u0142y” koniecznej, aby uporz\u0105dkowa\u0107 mi\u0119dzy sob\u0105 r\u00f3\u017cnorodne elementy duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej (rozdzia\u0142 V).
Rozpatrzymy nast\u0119pnie, jak wygl\u0105da wewn\u0119trzna g\u0142\u0119bia \u017cycia kierowanego przez Ducha \u015awi\u0119tego (rozdzia\u0142 VI) oraz jego zwi\u0105zek z do\u015bwiadczeniem chrze\u015bcija\u0144skim (rozdzia\u0142 VII). W\u015br\u00f3d sk\u0142adnik\u00f3w nowego Prawa przyjrzymy si\u0119 najpierw jego g\u0142\u00f3wnym elementom: wierze w Chrystusa, kt\u00f3ra jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia duchowego (rozdzia\u0142 VIII), nadziei i jej dialektycznemu ruchowi (rozdzia\u0142 IX), mi\u0142o\u015bci jako zasadzie wzrastania duchowego (rozdzia\u0142 X). Praktyka \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego zale\u017cy r\u00f3wnie\u017c od organizacji cn\u00f3t i dar\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 naszymi energiami duchowymi (rozdzia\u0142 XI); karmi si\u0119 ona modlitw\u0105 (rozdzia\u0142 XII) i umacnia przez ascez\u0119 (rozdzia\u0142 XIII).
Nast\u0119pnie podamy elementy drugorz\u0119dne i zewn\u0119trzne nowego Prawa. Po Pi\u015bmie \u015bwi\u0119tym, ju\u017c przestudiowanym, nale\u017cy ukaza\u0107 rol\u0119 zar\u00f3wno sakrament\u00f3w i liturgii – jako narz\u0119dzi \u0142aski (rozdzia\u0142 XIV), jak te\u017c instytucji ko\u015bcielnych – jako narz\u0105d\u00f3w w Ciele Chrystusa (rozdzia\u0142 XV). Pozostanie nam jeszcze usytuowanie \u017cycia duchowego, zgodnie z jego podw\u00f3jnym wymiarem: czynnym i kontemplacyjnym, w stosunku do kultury, jaka nas otacza (rozdzia\u0142 XVI). Nasz\u0105 refleksj\u0119 sko\u0144czymy spojrzeniem na wiar\u0119 Maryi jako Dziewicy i Matki (rozdzia\u0142 XVII).
Nasz wyk\u0142ad uzupe\u0142ni kr\u00f3tki zarys historyczny, proponuj\u0105cy klasyfikacj\u0119 g\u0142\u00f3wnych pr\u0105d\u00f3w duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej (rozdzia\u0142 XVIII).<\/p>\n\n\n\n

SPIS TRE\u015aCI<\/strong><\/p>\n\n\n\n